De geestelijke kracht die vandaag over de wereld uitstroomt, laat allerlei soorten zaad in het menselijk hart ontkiemen. Er zijn Ploegers op het veld en er zijn Oogsters voor de oogst. Allen zijn verschillend en de een kan het werk van de ander niet doen. Maar allen werken het goddelijk plan uit en allen zijn nodig voor de anderen.

Ziraat is de jongste van de vijf Inayati concentraties. Hazrat Inayat Khan vond inspiratie uit de ons omringende natuur en hij putte tevens uit de symbolenleer van de klassieke Naqshi bandi Soefi Orde. Hij creëerde een mysterieschool, te vergelijken met de vrijmetselarij, met symbolen, ceremonie, beslotenheid en discretie.

Ziraat gebruikt het in cultuur brengen van de aarde als metafoor. Concentratie op de verschillende fasen van landbouw en de daarin te ontdekken parallellen in ons doen en laten, kan bijdragen tot onze geestelijke ontwikkeling. Het doel van Ziraat is cultivatie van de persoonlijkheid, innerlijke groei en godsbewustzijn. De leringen binnen Ziraat baseren zich op de wet van harmonie die aan de werking van de natuur ten grondslag ligt en die in de landbouw zou moeten worden toegepast. Zuivering en verbinding met kwaliteiten van aarde, water, vuur, lucht en ether zijn essentieel.

Werken aan jezelf kun je zien als het werk van de boer in het boerenbedrijf: oude wortels uittrekken, het land voorbereiden, zaaien, zorg voor het gewas tijdens de groei, het binnenhalen van de oogst en een juist omgaan met dat wat geoogst is.

De Ziraat-symboliek kent een hiërarchie: De Eigenaar van de Boerderij is God. De geestelijk leraar, die de Boodschap brengt, is de Grote Landbouwer (Herenboer). De verantwoordelijke voor het werk van innerlijke groei is een Ervaren Landbouwer. Deze werkt samen met andere werkers op het boerenbedrijf. De helpers vervullen verschillende taken, die als leerschool dienen tot persoonlijke vorming en realisatie. Op deze manier draagt Ziraat bij aan de groei en het welzijn van jezelf, anderen en uiteindelijk aan de evolutie van de mensheid en het behoud van de planeet.

De betekenis van Ziraat

 Pir Vilayat Inayat Khan

“The Message” Mei, 1981

Terwijl vrijmetselaars de rituelen van het bouwen van “de tempel” hebben gevierd, is het bouwwerk dat de hoeksteen vormt van de huidige beschaving de industrie,

Hazrat Inayat Khan voorzag dat de dag zal komen dat de mens zal terugvallen op een nog diepere connectie waarop al het leven is gebouwd: landbouw.

Daarmee gaf hij de oude mysteries (zoals Eleusis of de cultus van Osiris) een nieuw perspectief.

Er zouden geen wolkenkrabbers zijn, geen vliegtuigen, geen computers, enzovoort, als hun bouwers, technologen en bedrijfsleiders niet op de boeren konden vertrouwen om de basisbehoefte van het levensonderhoud te voorzien: voedsel.

In een crisis kunnen we ontdekken hoe gelukkig we zijn om te kunnen vertrouwen op een stuk land met een eigen watervoorziening. Dit zullen inderdaad de grootste rijkdommen op aarde lijken te zijn. Overboord gaand in de industriële drive, verloren mensen hun grip op de gevoeligheid van dit levende wezen.

Verkracht, over-bewerkt, misbruikt levert moeder aarde gedenatureerde producten op de transportband. De tol die wij betalen voor kunstmest, pesticiden en verontreinigende stoffen is hoog en alarmerend: bedreigde of zelfs uitgestorven soorten, en gezondheidsproblemen die uitmonden in kanker.

Een eeuwenoude benadering nu tot een modern concept; in de ecologie ontstaat een nieuw bewustzijn. Het is dit bewustzijn dat Ziraat belichaamt.

Eerder dan een mechanistisch instrument dat naar onze grillen en voor ons gewin kan worden gemanipuleerd, vertoont de aarde alle kenmerken van een gevoelig, bewust wezen begiftigd met haar eigen wil en emotie en neigingen. Als mede schepsel verheugt ze zich in haar interrelatie met mensen. Het magnetisme van de menselijke aanraking verbetert de groei van planten uit haar grond (dit is de betekenis van “groene vingers”). Haar magnetisme laat mensen gedijen, regenereert versleten en vervallen lichaamsweefsel en geeft uitstraling aan de geest. Als ons bewustzijn hoog is, heiligen we de aarde zoals hierophants en sjamanen dat sinds het begin van de tijd hebben gedaan.

Als we met haar ziel communiceren in plaats van haar opbrengst af te persen, heiligt ze ons, maakt ze ons heel, en daarom heilig en gezond.

We moeten weten wat er met haar gebeurt om met haar te communiceren, te begrijpen wat er “werkelijk gebeurt onder wat zich toont” (zoals de Soefi’s zeggen). Of, zoals de Zoroastrianen voorhouden: vraag haar ziel wiens lichaam het water van de rivier is, bijvoorbeeld toestemming om te baden. Vraag de grond, die het lichaam is van de aartsengel van de aarde, om toestemming om te cultiveren en te zegevieren over haar producten. Doe een poging tot wederzijds respect met haar, zoals dorpelingen doen in Zuid-India met de cobra’s. Mensen beloven geen cobra’s te doden, en de cobra’s onthouden zich van het doden van mensen; en het werkt.

De grond is blij om ons haar producten te schenken op voorwaarde dat we een deel ervan aan haar vrijgeven als compost of organisch afval of zelfs in de vorm van zeewier. Het geheim dat een communicatie met de natuurgeesten op  een eeuwenoude praktijk stoelt. Het sluit aan op de kenmerkende melodie van elk wezen of archetype en respecteert een gevoelig respect voor de wetten en principes die ze vertegenwoordigen en een begripvolle zorg voor hun wensen. Luther Burbank observeerde deze wensen door planten aan te moedigen om te groeien in overeenstemming met hun natuurlijke neiging in plaats van ze te dwingen zich aan de menselijke wil te conformeren.

Intelligentie en de wil van de mens vertegenwoordigen een verdere stap in de evolutie.  Hazrat Inayat Khan zegt: “De creativiteit van de mens is het verlengstuk van de Goddelijke creativiteit,” maar men moet leren hoe men zijn wil moet coördineren met deze natuurlijke krachten. Dit is als de surfer die profiteert van de voorwaartse stuwkracht van de golf om zichzelf te lanceren op de volgende golf, net als de eerste golf op het punt staat zich terug te trekken. Men kan de overvloedige gaven van de natuur in overvloed zijn, zodat zij in overvloed in nog grotere overvloed zal zijn door haar natuur te laten zijn , net zoals een paard sneller zal rennen wanneer het wordt bereden dan alleen, op voorwaarde dat de ruiter de geest van het paard niet doodt.

Als je alleen maar wist welke intelligentie, welke emotie, welke schoonheid ligt onder de spectaculaire weergave van het leven op de planeet, dan zou men zich realiseren wat men mist door de natuur klein te houden, gezien het er gewoon toe doet. Er wordt zoveel gewonnen door het ontdekken van deze wereld van de ziel, die zijn boodschap in ons heeft, en door de verschijningsvormen en het gedrag van de natuur doorkomt als de ongeschreven wet van het leven. De stille stem van de Goddelijke Tegenwoordigheid, van de Goddelijke Boodschap, wordt door alle wezens heen gefluisterd wanneer zij hun namen zien als hun bijdrage aan de symfonie van de sferen.

Dit is de betekenis van Ziraat, en daarom is het voor degenen die de nodige gevoeligheid hebben en worden bewogen door respect voor de natuur als een wezen waarin de Goddelijke Tegenwoordigheid en de Goddelijke Intentie wordt ontdekt.